Ροή Ειδήσεων

Bloglines, Google Reader, My MSN, Netvibes, Newsburst
Newsgator, Odeo, Podnova, Rojo, My Yahoo!, Desktop Reader

•  Οι επιπτώσεις του επικείμενου ανασχηματισμού... 03 Σεπ 2010, 12:03

  
  Θα χάσει ο Πάγκαλος την αντιπροεδρία; Θα τον φάει η μαρμάγκα του ανασχηματισμού; Για να πούμε την αλήθεια, αν πράγματι συμβεί κάτι τέτοιο θα μας κάνει εντύπωση.
  Κι αυτό γιατί είχαμε την πεποίθηση πως ο Παπανδρέου του είχε δώσει αυτό τον τίτλο-γλάστρα για να του κλείσει το στόμα. Και τα είχε καταφέρει.
  
  Αν τον υποβιβάσει σε απλό βουλευτή τότε ο Πάγκαλος θα αρχίσει πάλι την εσωκομματική αντιπολίτευση.
  
  Βέβαια εμείς γουστάρουμε να γίνει κάτι τέτοιο. Για να φανούν όλοι τους τι λαμόγια καρεκλοκένταυροι είναι
  ipanicmag
  

  

  

  ()

  

•  Ένα καρτέλ επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος! 03 Σεπ 2010, 08:16

  Στο βαθύ ύπνο της Επιτροπής Ανταγωνισμού, υπό τον άκρως αναποτελεσματικό μέχρι σήμερα επίτιμο αρεοπαγίτη, Δ. Κυριτσάκη, φαίνεται ότι ποντάρει ανοικτά ένα καρτέλ από τα… παλιά, το καρτέλ του γάλακτος, διεκδικώντας το δικαίωμα να μετασχηματισθεί σε μονοπώλιο, ή για την ακρίβεια σε ένα νέο βιομηχανικό κολοσσό, με δεσπόζουσα θέση στην ελληνική αγορά.
  Vivartia και ΜΕΒΓΑΛ, οι δύο μεγάλες πρωταγωνίστριες (με αρνητικό τρόπο βεβαίως…) της έρευνας της Επιτροπής Ανταγωνισμού, έχουν ήδη πληρώσει, ...
  αφού έχασαν τις υποθέσεις και ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου (εκκρεμούν μόνο οι αιτήσεις αναίρεσης στο ΣτΕ) περί τα 25 και 6 εκατ. ευρώ αντίστοιχα, για τις βαρύτατες παραβιάσεις της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας που είχαν διαπιστωθεί: οριζόντιες συμφωνίες (καρτέλ) για τη μέγιστη μείωση τιμής στους παραγωγούς, κάθετες συμφωνίες για τον έλεγχο των τιμών στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
  Τώρα, οι δύο βιομηχανίες επιστρέφουν στον… τόπο του εγκλήματος, ανακοινώνοντας την από χρόνια προδιαγεγραμμένη συγχώνευσή τους: οι πρώτες διαπραγματεύσεις της Vivartia με τους μετόχους της ΜΕΒΓΑΛ είχαν αρχίσει ήδη από την εποχή του Δ. Δασκαλόπουλου, πριν ακόμη αρχίσει η έρευνα της Επιτροπής Ανταγωνισμού το 2006, και η «αντίσταση» των μετόχων της μικρότερης βιομηχανίας ήταν σχεδόν βέβαιο ότι κάποτε θα «έσπαγε».
  Τελικά, η ΜΕΒΓΑΛ «λύγισε» υπό την πίεση πολλών παραγόντων:
  
  http://www.sofokleous10.gr. μέσω αλεπού του Ολύμπου
  
  *Η κρίση συρρικνώνει τον τζίρο στο γάλα (είναι χαρακτηριστική η μείωση πάνω από 5% σε ετήσια βάση, που καταγράφεται σε σχετική έρευνα της IRI για το πρώτο πεντάμηνο του 2010).
  
  *Η καταβολή του προστίμου των 6 εκατ. ευρώ, μετά την ήττα της ΜΕΒΓΑΛ στο Διοικητικό Εφετείο αποτελεί βαρύ πλήγμα για μια εταιρεία με τα μεγέθη της ΜΕΒΓΑΛ, που ακόμη και με τα κέρδη προ φόρων 1,576 εκατ. ευρώ που εμφάνισε το 2009 δεν είχε καταφέρει να «σβήσει» τελείως τις ζημιές προηγούμενων χρήσεων, αφήνοντας ένα υπόλοιπο περίπου 142.000 ευρώ –αντίθετα, για Vivartia και MIG τα πρόστιμα ήταν πολύ πιο εύκολο να απορροφηθούν.
  
  *Με τους τζίρους να υποχωρούν και τον πόλεμο τιμών στην αγορά να κρατά χαμηλά τα περιθώρια κέρδους, η ΜΕΒΓΑΛ ήταν πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσει τις συσσωρευμένες υποχρεώσεις της στις τράπεζες, που έφθασαν στη χρήση του 2009 τα 57 εκατ. ευρώ, ενώ άλλα 10 εκατ. ευρώ μακροπρόθεσμων υποχρεώσεων έπρεπε να πληρωθούν μέσα στη χρήση του 2010, όπως αναφέρεται στον ισολογισμό της εταιρείας για το 2009.
  
  *Ενδεικτικό των δυσκολιών που αντιμετώπιζε η ΜΕΒΓΑΛ, μετά και την «επίθεση» στις τιμές που είχε εξαπολύσει η Vivartia, είναι ότι η βορειοελλαδική εταιρεία, σύμφωνα με στοιχεία του ηλεκτρονικού Παρατηρητηρίου Τιμών της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου (www.e-prices.gr) πουλά το φρέσκο γάλα της με ένα ασύλληπτο άνοιγμα ψαλίδας τιμών: εκεί όπου αντιμετωπίζει σκληρό ανταγωνισμό το διαθέτει μέχρι και με 94 λεπτά το λίτρο (έναντι 98, που είναι η χαμηλότερη τιμή της Vivartia), ενώ στην τοπική της αγορά στην Β. Ελλάδα εκτοξεύει την τιμή ως το 1,35 ευρώ (αντίθετα, η μέγιστη καταγεγραμμένη τιμή της Vivartia ήταν 1,05 ευρώ).
  
  Σε αυτές τις συνθήκες, οι μέτοχοι της ΜΕΒΓΑΛ δύσκολα θα μπορούσαν να αποφύγουν το… στόμα του λύκου, δηλαδή τη χθεσινή συμφωνία εξαγοράς από την Vivartia. Με τις τράπεζες να έχουν σκληρύνει τη στάση τους και τις δυνατότητες άντλησης κεφαλαίων από άλλες πηγές να είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες, θα ήταν υποχρεωμένοι να πληρώσουν ακριβά από την τσέπη τους τη διατήρηση της αυτονομίας της βορειοελλαδικής βιομηχανίας.
  Το ερώτημα τώρα είναι πώς, ακόμη και η βαθιά «κοιμισμένη» Επιτροπή Ανταγωνισμού του κ. Κυριτσάκη θα μπορούσε να δώσει την ευλογία της σε μια συμφωνία συγχώνευσης, που έχει όλες τις προϋποθέσεις να οδηγήσει σε επανάληψη της λεηλασίας εισοδημάτων των καταναλωτών και των κτηνοτρόφων:
  Οι δύο γαλακτοβιομηχανίες συγκεντρώνουν μερίδια αγοράς σε πανελλαδικό επίπεδο της τάξεως του 40% στη συνολική αγορά του γάλακτος. Στο δίκαιο του ανταγωνισμού, συγχωνεύσεις εταιρειών με τέτοια συνδυασμένα μερίδια αγοράς εξετάζονται πάντα, όπως αναφέρουν έγκριτοι νομικοί στο “S10”, υπό το πρίσμα των κινδύνων κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης που θα δημιουργήσουν.
  Ειδικά σε ό,τι αφορά την προμήθεια γάλακτος από τους παραγωγούς στη ζώνη γάλακτος της Βόρειας Ελλάδας, οι δύο εταιρείες σχηματίζουν ουσιαστικά μονοψώνιο με τη συγχώνευσή τους, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια στους παραγωγούς να διαπραγματευθούν με άλλες βιομηχανίες για μια καλύτερη τιμή του προϊόντος τους, ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση της ΦΑΓΕ από την αγορά του παστεριωμένου γάλακτος.
  Επιπλέον, ο νέος κολοσσός του γάλακτος αποκτά μεγάλη ισχύ έναντι του λιανεμπορίου και θα είναι πολύ ευκολότερο πλέον να επιβάλει όρους συνεργασίας και να επηρεάζει σύμφωνα με τις επιδιώξεις του τη διαμόρφωση των λιανικών τιμών.
  Αυτό το… λαμπρό πεδίο καταστρατήγησης των κανόνων του υγιούς ανταγωνισμού ανοίγει μάλιστα σε δύο εταιρείες που μόλις πριν από τρία χρόνια έχουν τιμωρηθεί για βαρύτατες παραβιάσεις της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας (η Vivartia, μάλιστα, έχει τιμωρηθεί, έστω και με αστείο πρόστιμο, για σοβαρές καταχρηστικές πρακτικές και στην αγορά των κατεψυγμένων λαχανικών, όταν διατηρούσε υπό την «ομπρέλα» της και την πρόσφατα αποσχισθείσα Γενική Τροφίμων – Μπάρμπα Στάθης).
  Νομικοί με γνώση του δικαίου του ανταγωνισμού θεωρούν ότι, αν η Επιτροπή Ανταγωνισμού θέλει να διατηρήσει έστω και ελάχιστα ψήγματα κύρους, είναι υποχρεωμένη να προχωρήσει σε διεξοδική έρευνα για την προτεινόμενη συγχώνευση και, αν δεν την απαγορεύσει, τουλάχιστον να επιβάλει στις δύο εταιρείες ένα δρακόντειο πλέγμα δεσμεύσεων και να επιτηρεί αυστηρά τη συμμόρφωσή τους. Αλλιώς, προειδοποιούν, θα ανοίξει ένα επικίνδυνο μονοπάτι για κτηνοτρόφους, καταναλωτές και ανταγωνιστές του νέου κολοσσού, σε μια περίοδο μάλιστα, όπου η καθημερινή λεηλασία εισοδημάτων από τα καρτέλ της αγοράς εξελίσσεται σε ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της οικονομικής πολιτικής, προκαλώντας ακόμη και αυστηρές «επιπλήξεις» από την τρόικα των δανειστών της χώρας…
  

  

  

  ()

  

•  Πάμε Γερά! 03 Σεπ 2010, 06:34

  
  mitsobosatira
  
  
  

  

  

  ()

  

•  ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ, ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗ 02 Σεπ 2010, 08:56

  
  Τι απαιτεί αλήθεια η μελλοντική κοινωνία από έναν άνθρωπο?
  Είναι πολύ εύκολο να το κατανοήσουμε.
  
  Εφόσον τα κράτη συρρικνώνονται υπό την αιγίδα του παγκοσμίου κεφαλαίου το οποίο πολύ απλά ελέγχουν μεγάλες πολυεθνικές, ο πολίτης ενός κράτους θα πρέπει να μοιάζει με τον υπάλληλο μιας πολυεθνικής.
  
  1. Καλό παρουσιαστικό το οποίο φυσικά περιλαμβάνει λεπτό σώμα ει δυνατόν γυμνασμένο, περιποιημένα μαλλιά με κουπ μοντέρνες, ντύσιμο μοντέρνο και ει δυνατόν επώνυμο.
  2. Συνήθειες στην καθημερινότητα που κρίνονται απαραίτητες, γυμναστήριο, υγιεινή διατροφή μέχρι σημείου να γίνεσαι κινητός θερμιδομετρητής
  3. Προσήλωση στην εργασία σε βαθμό ιερότητας. Κατάργηση ωραρίου, υπερωριών, σαββατοκύριακου, ελευθερίας ακόμα και στο σπίτι εφόσον η πολυεθνική είναι η οικογένειά σου και πρέπει πάντα να είσαι διαθέσιμος στις ανάγκες της
  4. Τσιγάρο? όχι βέβαια Γλυκά? Ψωμί? Μην τρελαθούμε. Εννοείται πως είναι αυστηρά απαγορευμένα
  5. Μελέτη ? Οικονομικές εφημερίδες, χρηματιστήριο, κοινωνικά νέα και αθλητική ενημέρωση.
  6. Απαραίτητα εξαρτήματα στη ζωή. Καλό αυτοκίνητο, καλό λαπτοπ, καλό κινητό, σπίτι σε περιοχή που να μην είναι φυσικά «λαϊκή συνοικία», εξοχικό, και φυσικά στα μακρινά όνειρα αλλά εφικτά, σκάφος.
  7. Γάμος με ανάλογο άτομο και ει δυνατόν σε μια πιο προχωρημένη ηλικία για να μην υπάρξουν εμπόδια στην καριέρα του είδους παιδιά , οικογενειακές υποχρεώσεις κλπ
  8. Ο κόσμος? Χρήσιμος μόνο σαν προϊόν στατιστικών ερευνών, ή αγοραστικών πλάνων. Δεν υπάρχει συνάνθρωπος , υπάρχει απλά καταναλωτής κάποιων προϊόντων. Target group.
  9. Αποστροφή για παρεκκλίνουσες συμπεριφορές του είδους – απεργοί, διαδηλωτές, άτομα με ενοχλητικές ευαισθησίες , φτωχοί, ανάπηροι, καπνιστές, ναρκομανείς, αλκοολικοί, παιδιά με ειδικές ανάγκες, εργαζόμενες που μένουν έγκυες και άλλες μη κερδοφόρες κατηγορίες.
  10. Βαθύτερο όραμα κι επιθυμία για έναν νέου τύπου Καιάδα για να ξεμπερδέψουμε γρήγορα από τους ανεπιθύμητους.
  
  Όλο αυτό το πλαίσιο ουδεμία σχέση έχει με το ενδιαφέρον της πολυεθνικής-κράτους για καλύτερη υγεία και διαβίωση των υπαλλήλων.
  vasiliskos2
  
  Είναι απλά στοιχεία απαραίτητα για την καλή λειτουργία της εταιρείας και την απαλοιφή ενοχλητικών παραμέτρων που θα επέφεραν μείωση στα κέρδη ή θα άφηναν ελευθερία στον υπάλληλο-πολίτη να αμφιβάλει, να αναρωτιέται, να αφουγκράζεται τις πραγματικές του ανάγκες, να κατανοεί μόνος του τις ανάγκες που του υποδεικνύει το σώμα του και μπορεί κάποια στιγμή να ανακαλύψει την ουσία της ζωής η οποία φυσικά είναι τζάμπα και δεν χρειάζεται να παίξει σε κανένα χρηματιστήριο, και ανήκει σε όλους δωρεάν αν ξεστραβωθούν να τη δουν.
  
  
  Υπάρχει κάτι που με τρομάζει.Το χάσμα μυαλών που αρχίζει και παίρνει τεράστιες διαστάσεις. Με δυο αντίπαλα στρατόπεδα όπου από τη μια υπάρχουν λίγοι κι από την άλλη πολλοί. Υπήρχε μια εποχή που χαιρόμουν να βρίσκομαι σε μια παρέα με αντίπαλα στρατόπεδα και να τσακωνόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως. Ήταν ένα ζωντανό συναίσθημα, δημιουργικό, τροφή για σκέψη, για πράξη.
  
  Αυτό που αισθάνομαι σήμερα είναι αλλιώτικο. Βρέθηκα προχτές σε μια παρέα κι ένοιωσα σαν να πρωταγωνιστούσα σε ταινία επιστημονικής φαντασίας, όπου οι γύρω μου είχαν καταληφθεί από κάποιο έξω-ανθρώπινο στοιχείο που δεν είχε καμιά σχέση με το κόσμο που μέχρι τώρα ήξερα, και παπαγάλιζαν όλοι μαζί τα ίδια και τα ίδια ανούσια πράγματα, χωρίς προσωπική σκέψη, χωρίς να ξέρουν το γιατί και το πως.
  
  Βλέπαμε με τελείως διαφορετική οπτική, ίδια πράγματα και σκεφτόμασταν σε τελείως διαφορετικό μήκος. Αλλά όχι μ’εκείνη τη διαφορετικότητα της διαφωνίας, της άλλης γνώμης, της διαφορετικής αντίληψης. Καμιά σχέση. Δεν είναι ότι μας χώριζαν τάξεις, κόμματα, θρησκείες, οικονομική κατάσταση, σπουδές. Μπορώ να πω ότι αντίθετα, μοιραζόμαστε πολλά κοινά. Απλά ήταν μια ομάδα ανθρώπων που είχε περάσει σε ένα επόμενο στάδιο που εγώ δεν έχω καμιά διάθεση να περάσω. Ήταν σαν να παίζαμε όλοι το ίδιο έργο απλά εγώ ένοιωθα πως μπορώ να αυτοσχεδιάζω ακόμα ενώ εκείνοι παρακολουθούσαν αποκλειστικά κάποιο υποβολέα που τους υπαγόρευε κάθε σκέψη τους, κάθε συναίσθημα.
  
  Ήμασταν πλάσματα από διαφορετικό χωροχρονικό.
  Για μένα το πορτοκάλι ήταν ακόμα φρούτο και κι εκείνους μπάλα με ανάγλυφη επιφάνεια.
  
  Δεν ξέρω ίσως αυτό σημαίνει το καλωσόρισμά μου στο νέο κόσμο. Το σίγουρο είναι πως αυτό το κόσμο δεν το θεωρώ δικό μου. Δεν ανήκω και δεν θα κάνω τίποτα για να μοιάσω με κάτι τέτοιο ακόμα κι αν το αντίτιμο της άρνησής μου θα είναι βαρύ. Πιστεύω πως πολλοί αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα και ξέρουν ακριβώς τι θέλω να πω.
  
  Σήμερα τουλάχιστον εδώ στα Βαλκάνια, στη Μεσόγειο το σχέδιο υπάλληλος-πολίτης μπάζει ακόμα. Υπάρχουν αντιστάσεις που όμως σιγά σιγά εξαφανίζονται. Και είναι πραγματικά τραγικό όταν βλέπει κανείς αυτό το πρώτυπο να επεκτείνεται από τη τάξη των στελεχών στις τάξεις των δυστυχισμένων. Οι φωνή που υπενθύμιζε δεν είμαστε αμερικανάκια σωπαίνει. Ολη η Ευρώπη κάνει αγώνα δρόμου να ξεπεράσει ακόμα και το δάσκαλο. Η γερασμένη αρτηριοσκληρωτική Ευρώπη παραδίνεται άνευ όρων στο Νέο Κόσμο.
  
  Αυτό είναι το χάσμα που με τρομάζει. Πως θα υπάρχουμε λίγοι που θα ξέρουμε ακόμα σε τι χρησιμεύει ένα πορτοκάλι κι αυτό θα είναι μαρτύριο, σ΄ενα κόσμο που τα φρούτα θα πετιούνται στις χωματερές σαν άχρηστα. Κι η εναλλακτική? Να ξεχάσεις τι είναι φρούτο. Τη δροσιά του. Το άρωμά του. Τη γεύση του γιατί κάποιος άλλος αυτό αποφάσισε για σένα. Η τραγικότητα της μόρφωσης που συρρικνώνεται σε επίπεδο διαφήμησης. Τόση ώστε να χωράει σε ένα σποτ.
  
  Η νέα εποχή που καταφθάνει ολοταχώς δυστυχώς επιβεβαιώνει τα πιο απίθανα σενάρια. Εκείνα που διαβάζαμε τη νύχτα και τρομάζαμε. Όλα τα πλάσματα που δημιουργήθηκαν κατά καιρούς από τους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας ή και τρόμου, αποκρυπτογραφούνται και μπορούμε επί τέλους να ερμηνεύσουμε το συμβολισμό τους.
  
  Προβλέπω πως στη νέα εποχή που καταφθάνει για να βρούμε κάτι αξιόλογο θα πρέπει στα σίγουρα να ψάξουμε στα σκουπίδια.
  
  Ναι είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας που επιβεβαιώνεται. Το σημείο της πόλης που θα έχει κάτι να πει θα είναι η χωματερή. Ραντεβού εκεί λοιπόν. Να αποκτήσουμε αντισώματα ενάντια στο γενικό ξεκαθάρισμα.
  
  Είχαμε μάθει να ρωτάμε
  Θέλεις?
  
  Είναι καιρός να αλλάξουμε την ερώτηση.
  Θέλω?

  

  

  ()

  

•  Εις το όνομα της ταξικής αξιοπρέπειας! 02 Σεπ 2010, 06:53

  occupiedlondon.org
  
  
  

  

  

  ()

  

•  Τα νέα σήμερα... 01 Σεπ 2010, 16:11

  Θα κόψει το κάπνισμα στους Έλληνες ο ΓΑΠ

  
  kopria
  
  
  

  

  

  ()

  

•  ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΙΡΑΝΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ, ΠΗΡΑΝ ΑΣΥΛΟ ΑΠΟ ΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 01 Σεπ 2010, 15:10

  

  Ο Χαμίντ Σαντεκί, μετά την νίκη της απεργίας πείνας των Ιρανών

  
  
  Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρυσοχοίδης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την σκληρή και αδιάλλακτη πολιτική απέναντι στους Ιρανούς απεργούς πείνας και τους χορήγησε σήμερα άσυλο αφού συνεδρίασε η Δευτεροβάθμια Επιτροπή Ασύλου.Νωρίς το πρωί μεταφέρθηκε ξανά στο νοσοκομείο ο Χαμίντ Σαντεκί, ο απεργός πείνας που για 37 ημέρες κρατάει το στόμα του ραμμένο. Μετά την επίδοση των αποφάσεων στις 7.30μμ διακομίστηκαν σε νοσοκομείο για περίθαλψη ώστε να αποκατασταθεί σταδιακά η Υγεία τους.
  Πρόκειται για μεγάλη νίκη των ίδιων των απεργών πείνας αλλά και του κινήματος που διεκδικεί άσυλο και δικαιώματα για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Αυτή η νίκη ήρθε σε μια περίοδο που η κυβέρνηση παίζει το χαρτί του ρατσισμού μπροστά στις επερχόμενες εκλογές.
  Τα κόμματα του Μνημόνιου ΕΕ-ΔΝΤ, το ΠΑΣΟΚ,Η ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ ευθυγραμμίζονται στη πολιτική των ρατσιστικών επιχειρήσεων σκούπας για να αποπροσανατολίσουν από την αποτυχία των αντεργατικών τους μέτρων.
  Το κάλεσμα της ΑΔΕΔΥ προς τον Χρυσοχοίδη να δώσει άσυλο στους απεργούς πείνας δείχνει το δρόμο για όλα τα συνδικάτα. Να αποκρούσουμε την διάσπαση, να προωθήσουμε την ενότητα για να έχουμε νίκες.
  
  Αναμένουμε ΑΜΕΣΗ απάντηση στο δεύτερο αίτημα που διατυπώσαμε προς το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για την αντιμετώπιση της καταστροφικής κρίσης στο Πακιστάν με διακοπή των απελάσεων των Πακιστανών καθώς και άνοιγμα διαδικασίας απόδοσης ασύλου και νομίμων εγγράφων στους πρόσφυγες στης καταστροφής.
  Η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή και η Ένωση Μεταναστών Εργατών καλούν σε συνέχιση των αγώνων ενάντια στο ρατσισμό στο πλευρό του εργατικού κινήματος με επόμενο μεγάλο σταθμό την μαζική συμμετοχή στην Πανελλαδική Διαδήλωση στη ΔΕΘ στις 11 Σεπτέμβρη.
  antiracismfascism.org
  
  
  

  

  

  ()

  

•  Υπερκομματισμός: η «νέα» μορφή διασκέδασης του πολιτικού… 30 Αύγ 2010, 11:53

  του Δημήτρη Γιαννακόπουλου
  
  Η «νέα» μόδα στην Ελλάδα ακούει στο όνομα υπερκομματισμός (υπερκομματικός, η, ο). Το φαινόμενο λαμβάνει πειραματική διάσταση στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά προβλέπω να αποτελέσει το σημείο αναφοράς, ως προς τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις στο τόπο μας, το αμέσως επόμενο διάστημα.
  
  Οι υπερκομματικοί υποψήφιοι στις τοπικές εκλογές αποτελούν συνήθως το προϊόν της συναίνεσης κομμάτων στο πρόσωπό τους. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δηλαδή, δεν είναι προσωπικότητες, οι οποίες εμφανίζουν μια δική τους ξεχωριστή αντίληψη περί πολιτικής στην τοπική αυτοδιοίκηση, την οποία θέτουν στη κρίση του εκλογικού σώματος, αλλά πολίτες που κερδίζουν την εμπιστοσύνη περισσοτέρων του ενός από τους υφιστάμενους φορείς του πολιτικού μας συστήματος. Με αυτή την έννοια, ίσως οι υποψήφιοι τούτοι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «μη κομματικοί» ή «δια-κομματικοί), αλλά ποτέ υπερκομματικοί. Είναι προϊόντα του πολιτικού συστήματος, σε κάθε περίπτωση και δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως πολιτικός αντίλογος των υφιστάμενων κομματικών σχέσεων και συσχετισμών, που ταλαιπωρούν, σε πολλές περιπτώσεις, τις τοπικές κοινωνίες, ενώ παράλληλα συντηρούν πελατειακές σχέσεις.
  
  Ο Υπερκομματισμός, με άλλα λόγια, είναι το φαινόμενο.... που έρχεται να καλύψει την μειωμένη πολιτική νομιμοποίηση, κυρίως του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά και την αδυναμία των φορέων της αριστεράς να ηγηθούν στην διαδικασία πολιτικής (και κοινωνικής) αναδιοργάνωσης, που εμφανίζεται ως αναγκαία προϋπόθεση για να επαναπροσδιορίσει η χώρα την ταυτότητά της και η κοινωνία την τροχιά της.
  ramnousia
  
  Η συναίνεση κομμάτων στο πρόσωπο κάποιου υπερκομματικού υποψηφίου εμφανίζεται ως το αποτέλεσμα της διαβούλευσης ηγετικών κλιμακίων των φορέων αυτών, συστήνοντας μια μορφή σύγκλυσης με την έννοια «Einverstand» του Habermas, και όχι με την έννοια «Einstimmung» του Wittgenstein. Δηλαδή, η συναίνεση, όταν και όπου δεν αποτελεί φτηνιάρικο προϊόν διακομματικής συναλλαγής, θεμελιώνεται στην αόριστη (απολιτική) βάση μιας συμφωνίας, που βασίζεται στην αναγνώριση ιδιοτήτων της προσωπικότητας του/της υποψηφίου, οι οποίες εκτιμώνται θετικά από τις κομματικές ηγεσίες και τους αντίστοιχους μηχανισμούς που τον/την υποστηρίζουν. Αυτό εκφράζει την παθολογική φύση αυτής της μορφής συναίνεσης, που τείνει να στρεβλώνει το πολιτικό φαινόμενο, όχι περιοριστικά με την έννοια της ιδεολογίας, αλλά με εκείνη της πολιτικής πρακτικής που υπηρετεί μια συγκεκριμένη μορφή ζωής και εξουσίας, ασφαλώς.
  
  Εδώ θέλει προσοχή. Με το σημείωμά μου αυτό, δεν ασκώ κριτική στις «μη κομματικές» υποψηφιότητες, οι οποίες σε κάποιες περιπτώσεις αποτελούν πολιτική «ευλογία» στη συγκυρία, αλλά στο φαινόμενο του υπερκομματισμού. Δεν θεωρώ ότι θα μπορούσαμε να αποκαλούμε «υπερκομματικές», υποψηφιότητες που αναδεικνύονται μέσω της συναίνεσης κομματικών ηγεσιών. Αυτό διασκεδάζει το πραγματικό, κομματικό διακύβευμα και ουδετεροποιεί την εκλογική διαδικασία, ενώ παράλληλα διαμορφώνει μια πολιτική κουλτούρα, η οποία θα μπορούσε να ευνοήσει συνεννοήσεις κάποιων ηγεσιών σε «εθνικό» επίπεδο για τον σχηματισμό κυβέρνησης Εθνικής Ανάγκης, που θα στελεχώνεται από μαριονέτες κάποιων από τα σημερινά ή/και αυριανά κόμματα, ώστε αυτά να «ξεγλιστρήσουν» από το πολιτικό κόστος.
  
  Υπερκομματικός είναι ο υποψήφιος που αρνείται την δομή και λειτουργία του συγκεκριμένου πολιτικού συστήματος στη χώρα. Που έχει δική του πρόταση εξουσίας και ένα συνεκτικό πρόγραμμα για την άσκηση της συγκεκριμένης εξουσίας.
  
  
  Είναι αυτός που δεν απευθύνεται στα κόμματα, αλλά στους πολίτες. Είναι εκείνος που δεν αναζητεί την έγκριση κομματικών ηγεσιών, ούτε την επικύρωση της υποψηφιότητάς του από αυτές.
  
  
  Μια διαφορετική αντίληψη για την άσκηση πολιτικής σε τοπικό επίπεδο, δεν έχει ανάγκη υποστήριξης από κόμματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι μέλη και ίσως στελέχη κομμάτων δεν θα στηρίξουν μια πρόταση και μια προσωπικότητα, που θεωρούν ότι ανταποκρίνεται συγκυριακά και στο δικό τους «αίτημα». Μα, αν το κάνουν θα απειληθούν ακόμη και με διαγραφή, ίσως μου πεις. Ε, ας διαγραφούν! Καλύτερα! Έτσι, και το πελατειακό καθεστώς θα κλονιστεί και αυτοί θα απελευθερωθούν στις εθνικές εκλογές: δεν θα έχουν την υποχρέωση να απολογούνται για την πολιτεία τόσων και τόσων πολιτικών απατεώνων, που μέχρι σήμερα στηρίζουν. Ασφαλώς, μιαν πραγματικά υπερκομματική υποψηφιότητα θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ανιδιοτελώς και κάποια κόμματα, τοπικά, με την έννοια όμως ότι δεν θα έρχονταν σε προηγούμενη συνεννόηση με τον υποψήφιο και ούτε η υποστήριξή τους θα ήταν το αποτέλεσμα σχεδιασμού και συναλλαγής με άλλα κόμματα, σε κεντρικό επίπεδο.
  
  Το φαινόμενο του υπερκομματισμού δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προσπάθεια συντήρησης του πελατειακού καθεστώτος στη χώρα μας. Παράλληλα, εξυπηρετεί δύο ακόμη αλληλένδετους στόχους: α) διασκεδάζει την χαμηλή πολιτική νομιμοποίηση του δικομματισμού και την σχετικά περιορισμένη κοινωνική διείσδυση των μικρότερων κοινοβουλευτικών κομμάτων και β) τείνει να ουδετεροποιήσει το πολιτικό φαινόμενο. Ακόμη και η διαχείριση των σκουπιδιών πολιτική είναι και μάλιστα υψηλού επιπέδου. Ο εκδημοκρατισμός και η ευημερία δεν υπακούουν σε κάποιας μορφής υπερβατικού κομματικά (υπερκομματικού) ορθολογισμού. Δεν είναι ζήτημα ιδεαλισμού, αλλά ιδεολογικής αντίληψης της ζωής, δηλαδή των σχέσεων εξουσίας.
  
  Η συγκρότηση δημοκρατικών πολιτών προκύπτει μέσα από μια περίπλοκη διαδικασία δόμησης δημοκρατικών αξιών μέσα στη κοινωνία - μέσω συγκρούσεων με τον Άλλο, ο οποίος όμως δεν εκλαμβάνεται ως εχθρός, αλλά απλώς ως εκφραστής διαφορετικού συμφέροντος - και όχι μέσω επιτηδευμένων ορθολογικών ή εθνικιστικών επιχειρημάτων. Μόνον έτσι δομείται η ευθύνη των πολιτών στις πολιτείες. Μόνον έτσι ο πολίτης μετεξελίσσεται σε ζώσα πολιτική ύλη και μηχανισμός, που απαιτεί σεβασμό στην ψήφο του και δεν επιτρέπει ποτέ και σε κανένα να ασκεί εξουσία μέσω της εξαπάτησης του εκλογικού σώματος. Όταν η πολιτική εκλαμβάνεται ουδέτερα, τότε… ότι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό.
  
  Αυτό το τελευταίο να το προσέξετε, διότι δεν υπήρξε απλώς το επιχείρημα ενός υπουργού της ΝΔ, αλλά αποτελεί την βάση της κουλτούρας της μεταπολίτευσης. Νόμιμο δεν είναι σήμερα, για παράδειγμα, όλοι μα όλοι οι σύμβουλοι του Πρωθυπουργού να είναι ξένοι και άσχετοι με τα ελληνικά πράγματα και συμφέροντα; Δεν βρίσκω, κατ’ αρχήν καμία παρανομία. Είναι όμως και ηθικό; Σε καμία περίπτωση, για άπειρους λόγους που δεν έχει χώρο αυτό το σημείωμα να αναπτύξω. Πάντως, θέλω να πληροφορήσω όσους θελήσουν να προβληματιστούν πάνω σ’ αυτό, το τελευταίο, ότι κάτι ανάλογο δεν έχει συμβεί ούτε καν σε κάποια Ευρωπαϊκή χώρα, που πέρασε στο Δυτικό σύστημα μετά το 1989. Ούτε στη Βαλτική, ούτε στη Βαλκανική - από ότι με πληροφορεί μάλιστα και ένας νιγηριανός συνάδελφός μου, ούτε στη Νιγηρία! Προσέξτε αυτά τα νέα υπερεθνικά ήθη στην πατρίδα μας, διότι μαζί με τα υπερκομματικά φτιάχνουν ένα «δολοφονικό» χαρμάνι για την κοινωνία και την δημοκρατική πολιτική τα επόμενα χρόνια!
  

  

  

  ()